Potrzeba zawierzenia. Potrzeba oddania.

Nigdy nie wiem, co jest dla Ciebie dobre. Wiesz to tylko Ty sama. A nawet jak nie wiesz, to i tak jesteś jedyną osobą, która może się tego dowidzieć.

Tak często potrzebujemy komuś zawierzyć, zaufać, oddać się w opiekę…

„Co mam robić?” „Co Ty o tym myślisz?” „Co byś mi doradziła?” Co byś zrobiła na moim miejscu?”

To tylko przykłady pytań, jakie zadajemy bliskim osobom, przyjaciołom, terapeutom, a nawet (o zgrozo!) obcym osobom, o których nie wiele wiemy.

Pozwól, że cofnę Cię o kilkanaście, a może nawet kilkadziesiąt lat wstecz.

-Mamo, jak to się robi?

-Nie wiem, sam się naucz!

Albo

-Tato, ja nie wiem, co mam robić?

-A kto ma wiedzieć? Ty nigdy nic nie wiesz, matole jeden!

Albo

-Ile ty masz lat, żeby się tak wygłupiać?

-Zobacz, jaka Marysia jest samodzielna, a ty tylko mamo i mamo!

Albo nic. Cisza i milczenie w miejsce potrzebnego wsparcia, opieki, rozmowy.

Radź sobie sam. Radź sobie sama.

To trudny komunikat, który słyszeliśmy w dzieciństwie zbyt często. Małe serce potrzebuje większego, żeby dostroić się do rytmu samoopieki.

„Musisz się mną zająć mamo, żebym potem wiedziała, jak się ze sobą obchodzić”.

„Musisz zajmować się przy mnie sobą, żebym wiedziała, że ja też mogę”.

Bez tego pójdę w świat z brakiem. Z nienasyceniem oddania. Z potrzebą zawierzenia, że ta, czy tamten wie, co dla mnie dobre.

To potrzeba dziecka, które potrzebuje wierzyć, że mama czy tata wie, co należy zrobić i zrobi wszystko, co trzeba.

I teraz, kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu to dziecko w nas ciągle na to czeka. Jakaś część nas czeka, aż ktoś z niezachwianą pewnością powie „tak, wiem, co dla ciebie dobre i zajmę się tobą tak, jak należy”.

To ważne, żebyś tę część rozpoznała. Ona jest w Tobie.

Tak samo jak ta, która może się nią zająć.

TERAZ TO TY MOŻESZ TO ZROBIĆ.

Teraz to już tylko Ty.

Podobne wpisy

  • Jak odseparować się psychicznie od matki by stać się dojrzałą kobietą?

    Jak odseparować się psychicznie od matki by stać się dojrzałą kobietą? Jednym z kryteriów dojrzałości jest posiadanie własnej autonomii. Jako autonomię rozumiem samodzielność, niezależność i odpowiedzialność za siebie. Dążymy do niej naturalnie, od dziecka. Wystarczy nam nie przeszkadzać. Dziecko, choć na początku związane z matką symbiotycznie, w miarę rozwoju coraz bardziej dąży do samodzielności. Dzieje się to naturalnie- na różnych etapach rozwoju, np. kiedy raczkując sprawdza, na ile może oddalić się…

  • Do Ratowniczki

    Ratowniczko, która niesiesz na plecach losy świata. Usiądź i poczuj swój ciężar. Zdejmij kolejno z barków Problemy mamy, bo była sama, bo nie umiała, bo była chora. Alkoholizm taty. I lęk, że znów coś się stanie. Pozwól im zostać ze swoją historią, Której nie zmieniły ani Twoje dziecięce łzy ani nadludzka siła. Pozwól im nieść ich bagaż. Mama jest duża. Poradzi sobie. Tyle już przeszła, Ciebie urodziła. Jest większa. Jest starsza….

  • O tym, jak zostałam Ratowniczką

    Pamiętam ten dzień, kiedy wyszłam szukać mamy. Wyszła zapłakana z domu, czułam wtedy, że to wyjście jest inne niż zazwyczaj. Widziałam, że nie ma już siły walczyć. Czułam wtedy, że coś w niej pękło i się poddało. Zawziętość, z jaka atakowała ojca wyczerpała się, a w miejsce po niej zaczęła napływać bezsilność, żal, poddanie, a przede wszystkim ogrom niewyrażonej nigdy wcześniej rozpaczy. Na moje pytanie „dokąd idziesz?” nie odpowiedziała, jak to miała wtedy…

  • Sięgnij po finansową obfitość.

    Mały test na Twoją finansową obfitość: Wyobraź sobie swoich rodziców takich, jacy przychodzą Ci do głowy. Może będzie to ich obraz z przeszłości, fragment zdjęcia z dzieciństwa, a może ich obecny wizerunek. Jeśli trudno Ci utrzymać ich obraz, po prostu ich poczuj, pomyśl o nich. Unieś przed siebie ręce i powiedz „chcę”. Zobacz, co się pojawia. Potem przyciągnij do siebie ręce i powiedz „biorę”. Zauważ, jak się czujesz. Jeśli pojawia…

  • Doświadczenia pozazmysłowe i terapia – tak, to się łączy!

    Miałam w ostatnim czasie przyjemność uczestniczyć w 4-dniowym szkoleniu dla psychoterapeutów pt. „Integrowanie doświadczeń pozazmysłowych w gabinecie terapeutycznym”. Szkolenie poprowadziła Ditte Marcher – współtwórczyni nurtu psychoterapii somatycznej Bodynamic. To była prawdziwa uczta dla mojego umysłu, duszy i ciała! Dzielę się z Wami częścią moich szkoleniowych notatek, niech inspirują do rozwoju i poszukiwań. Doświadczania pozazmysłowe to nie to samo co rozwój duchowy.  – Rozwój zdolności pozazmysłowych to nie to samo co rozwój duchowy. (a często są mylone). Te określenia często…

  • Czyim głosem mówi Twój wewnętrzny krytyk?

    Czyim głosem mówi Twój wewnętrzny krytyk? Głos wewnętrzny, wewnętrzny krytyk, myślenie automatyczne, w terapii Gestalt mówi się o „uwewnętrznionych głosach rodziców”. Jak zwał tak zwał. Każdy wewnętrzny głos, który jest przeciwko nam, każda myśl, która nas nie wspiera, a dołuje, straszy, poniża, umniejsza, tłamsi to nie nasz własny głos, a głos naszych rodziców, opiekunów, który w procesie wychowania, zinternalizowaliśmy. Bardzo często głos ten w ogóle nie jest uświadamiany, działa potajemnie,…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *